Zasada działania chłodni

Zasada działania chłodni

Ogrzana woda wpływa do wodorozdziału chłodni wentylatorowej, którego zadaniem jest jej równomierne rozprowadzenie po całej powierzchni zraszalnika. Spływająca przez zraszalnik woda wchodzi w kontakt z przepływającym w przeciwprądzie powietrzem. Woda ulega ochłodzeniu, oddając część ciepła do chłodniejszego powietrza na drodze konwekcji. Zasadnicze obniżenie temperatury wody zachodzi jednak dzięki przejściu jej części w stan pary z pobraniem ciepła parowania.

Ochłodzona woda spływa do tacy zbiorczej pod chłodnia i może być ponownie wykorzystywana w procesie technologicznym. Powietrze wykorzystywane do obniżenia temperatury wody jest zasysane przez wentylator przez okna wlotowe w dolnej części chłodni. Aby zmniejszyć straty wody poprzez unos kropel wody, powietrze przed ponownym wyrzuceniem do atmosfery przechodzi przez eliminator unosu kropel.

Chłodnie są projektowane na uzyskanie oczekiwanego efektu schłodzenia przy najbardziej niekorzystnych warunkach (wysoka temperatura i wilgotność powietrza, z koniecznością odebrania największej ilości ciepła z wody). Dla takich warunków jest dobierana również moc wentylatora. Przy obniżeniu się temperatury otoczenia lub mniejszej ilości ciepła do odprowadzenia, zainstalowana moc staje się zbędna.

Dla obniżenia kosztów eksploatacyjnych oraz poprawienia bezpieczeństwa eksploatacji do napędu wentylatora mogą być zastosowane silniki dwubiegowe lub przemienniki częstotliwości (opcjonalnie). Obroty wentylatorów, a wynikowo pobór energii, są ustalone w takim przypadku w zależności od temperatury wody ochłodzonej.